Μακάρι να έχω τα Ρωμαϊκά δόρατα μέσα από το οδόφραγμα, όταν λογχίζει το δαιμονικό πτερύγιο σε ακραίους κανόνες, αλλά το οδόφραγμα που δέχεται ανθρώπους που είναι μαζί μου λύνεται από εμένα, αναλαμβάνοντας όλο τον κόσμο των ανθρώπων που κάνουν κάτι λάθος και πιάνονται στο δικό τους ψέμα έξω από ύπουλους γλαφυρούς τρόπους όταν οι άνθρωποι φεύγουν πάνε για δουλειά σε διαφορετικά μέρη έξω από την πόλη Θα είμαι αυτός που θα τα εκθέσει όλα. Στο τέλος οι εκκωφαντικοί άνθρωποι που ντρέπονται να πιαστούν στο δικό τους ψέμα βρίσκονται μπροστά σε ολόκληρη την οικογένειά τους.