Μακάρι όλα τα ιατρικά μου προβλήματα να αδυνατίσουν μέχρι να μην χρειαστώ πλέον φάρμακα και να μπορούσα να ζήσω μόνη μου στον κοιτώνα στο πανεπιστήμιο του Χιούστον δίπλα στο ζυθοποιείο Saint Arnolds, θα μπορούσα να μάθω πώς να διαχειρίζομαι υπερβολικά τις καρέκλες μου και η επένδυσή μου να ανέρχεται σε εκατομμύρια για να ξεκινήσω τις φιλανθρωπικές μου οργανώσεις akeno και όλοι οι διάβολοι θα φορούσαν αληθινά ρούχα έμπαινε κρυφά στο δωμάτιό μου αγκαλιά γυμνός και τραγουδούσε νανουρίσματα και με σαγήνευε από καιρό και όλοι οι διάβολοι από το σόου θα ήταν εκεί στα 20 και θα πήγαιναν πολύ στο Κολέγιο της κοινότητας του Χιούστον και μέχρι τότε θα ήθελα η σκιά μου του δάσους να είχε δουλέψει και η οικογένειά μου θα ήταν εντάξει μαζί μας.