Εύχομαι ένα μαγικό στυλό που θα έδινε οποιαδήποτε ευχή θα έγραφα. Θα ήταν ασήμι με χρυσά στροβιλίσματα που περιστρέφονται γύρω. Το μελάνι θα ήταν μοβ, και μόνο θα το έβλεπα. Στην κορυφή θα ήταν ένα λαμπερό φεγγάρι, ικανό να βρει κάτι ή κανέναν. Εάν την έχασα ποτέ, θα εμφανίζονταν στην τσάντα μου άδικο. Το μελάνι ποτέ δεν θα εξαντληθεί, θα εξασθενίσει ή θα εξαερωθεί μέσω χαρτιού. Αν κάποιος άλλος εκτός από εμένα προσπάθησε να γράψει μαζί του, θα τηλεφώνησε πίσω σε μένα. Αν αισθανόταν ο φόβος που έρχεται από μένα, θα βρει την πηγή και θα την σταματήσει.